We trekken naar Koersels Kapelleke om in gesprek te gaan met de hulstboom, wiens bladeren ook bekend zijn van de kerststukjes. De indrukwekkende boom kijkt al decennia toe op het komen en gaan van bezoekers. Hij maakte de transformatie van het gebied mee, van een rustig bedevaartsoord tot een bruisende recreatieplek met speeltuin en uitkijktoren.
Je staat hier al lange tijd in de schaduw van de uitkijktoren. Hoe heb je de omgeving zien
veranderen?
“Toen ik hier begon te groeien, was het nog een stille plek. Enkel het kapelletje trok enkele bedevaarders die water dronken bij de bron, hopend op genezing. Wist je trouwens dat dit al een bedevaartsoord is sinds 1826? Toen dronk een landbouwer die leed aan een buikziekte van het bronwater en genas! Uit dankbaarheid plaatste hij een kapelletje, en zo geschiedde!
Rond 1960 werd hier ook een speeltuin gebouwd, vlakbij de kapel. Die trok meteen veel jonge gezinnen. Dat bracht leven, al maakte dat ook wel wat lawaai!”
Weet je waarom die speeltuin er gekomen is?
“De gemeente wilde het gebied aantrekkelijk maken voor gezinnen en wandelaars, en de kapel was al een bekend bedevaartsoord. Ze bouwden niet alleen de speeltuin, maar ook een hoge uitkijktoren van 27,5 meter. Ik moet zeggen, ik voel me klein naast die toren, maar de kinderen genieten er met volle teugen van.”
Kan je ons iets vertellen over het kapelletje zelf? Trekt het nog steeds bezoekers?
“Zeker! Het kapelletje werd oorspronkelijk in 1833 gebouwd en werd in 1939 uitgebreid. Nog altijd komen mensen langs, vooral voor de bedevaart in mei en oktober. Ook al heeft het gebied een flinke opknapbeurt gekregen, de kapel blijft het hart van de plek. En ik, als hulstboom, voel me hier verbonden met het oude bijgeloof: ik bescherm deze plek, net zoals ik volgens de
overlevering bliksem en kwaad afwend.”
En de herinrichting van de speeltuin, hoe heb je dat ervaren?
“Ach, dat was een hele onderneming! Ze legden nieuwe paden aan met veel aandacht voor rolstoeltoegankelijkheid en zorgden voor veilige speelzones. Zelfs de uitkijktoren werd opgeknapt! Nu komen er meer mensen dan ooit, en velen fietsen langs, dankzij het fietsroutenetwerk. En ik blijf gewoon rustig toekijken generaties hier samenkomen.