Voor deze toegangspoort ligt een half, ovaalvormig plein. Dit was vroeger de parking voor de tram en de autobussen die de mijnwerkers en arbeiders van over de hele streek aanvoerden om te komen werken in de steenkoolmijn.
Toegang langs de grote poort / het onthaalgebouw
De hoofdingang van de mijn ligt aan de Koolmijnlaan, die vroeger Rijksweg 21 heette. De ingang ziet er indrukwekkend uit en lijkt op oude Franse fabrieken uit de 18de eeuw. Er is een typische poort met een klok en een stenen plaat met de naam van het bedrijf erop. Die poort vormt samen met de muur rond het gebouw een soort half ovaalvormig voorplein.
Op dat plein stopten vroeger bussen, en in het begin ook een tram. Het was hier erg druk als de werkshiften wisselden. Veel mensen kwamen te voet of met de fiets naar het werk. In Beringen was er ook heel wat pendelarbeid, meer dan bij andere mijnen in Limburg.
Wist je dat:
Hoewel het officieel geen deel was van de mijn, moet Hôtel Moderne toch genoemd worden. Het stond recht tegenover de ingang. Na hun shift zat het buffet daar vol met pinten. Mijnwerkers die nog tijd hadden voor de bus of trein, dronken er snel nog een paar.
Ook beroemd waren de groene houten barakjes naast het hotel. Daar kon je niet alleen bier kopen, maar ook fruit, snoep, sigaretten en de bekende putcervela. Een vroegere verkoper zei: “Ik verkocht soms wel 1.300 cervela’s per week. … soms sloot ik pas om twee uur ’s nachts. We werkten bijna non-stop.”
En tegenwoordig…?
De mijnwerkers passeerden niet de poort, maar moesten zich aanmelden in het poortgebouw, ook wel onthaalgebouw genoemd. Hier kregen ze hun werkpenning, een koperen plaatje met hun werknummer en nummer van de mijnwerkerslamp. Bij het einde van hun post gaven ze hier hun penning terug af. Dit was een typische vorm van toegangscontrole in de mijnen: “hing de penning terug aan de haak, dan wist men dat de mijnwerker terug boven was”.
Ook vandaag heeft dit gebouw nog steeds een onthaalfunctie … maar nu voor toeristen.
Meer info:
www.visitberingen.be/onthaal-toerisme
