Vuile steenkool verbrandt niet goed. De kolens moesten daarom ‘gewassen’ worden. De kipzaal was tussenstop 1 voor de kolen, waar ze uit de mijnwagens op een transportband werden gekipt, om daarna ‘gezeefd’ te worden.
Van brutkool naar zuivere brandstof
Bovengronds kwamen de volle mijnwagens aan. In de kipzaal werden ze gekanteld, en ging de "brutkool" naar de kolenwasserijen. Deze kool bestond voor ongeveer 50-60% uit echte steenkool, de rest waren stenen.
Vroeger werd dit met de hand gesorteerd. Later kwamen machines, die gebruikmaakten van het verschil in gewicht tussen steen en kool. In zwaar water bleven de stenen zinken en de kolen dreven.
Wist je dat:
Wist je dat het geluid in de kipzaal oorverdovend kon zijn? Denk aan een constante mix van rijdende metalen wagens, piepende assen en het kletteren van metaal en steenkool. Veel mensen die in of rond deze zaal werkten, kregen op termijn gehoorschade. Oordoppen waren toen nog niet standaard, dus veel oud-mijnwerkers hebben vandaag gehoorproblemen als stille herinnering aan hun werk.
En tegenwoordig…?
De belangrijkste onderdelen, zoals de silo en transportbanden, worden gerestaureerd. Er komt ook een nieuwe wandelbrug. Alles wordt onderdeel van de mijnbelevingsroute van Mineset. (Opening voorzien in 2027.)
Meer info:
www.mineset.be
