Mijnsite vroeger: introductie

We hopen dat je als bezoeker van de mijnsite met dit infoluik een beknopte en tegelijk degelijke eerste kennismaking hebt met ons prachtig en uniek industrieel mijnerfgoed.
Wandel langs de vele grote gebouwen van de steenkoolmijn en kijk met behulp van deze uitleg van buiten naar binnen. Ontdek waarom deze monumenten er zijn, waarvoor ze dienden en hoe ze werkten. Voor elk van de bovengrondse gebouwen werd voorzien in een infopagina. Voor onze energie en stroom voorzag de mijn tientallen jaren in tonnen en tonnen steenkool.

Maar vanwaar en hoe kwam men aan deze steenkool?

De Limburgse steenkoolmijnen waren gigantische complexen, maar het echte werk gebeurde diep onder de grond. De mijn van Beringen had een concessie van 5.271 hectare, met kilometers aan gangen, pijlers, schachten en werkplaatsen. Werken in de ondergrondse mijngangen was zwaar: warm, vochtig, stoffig, lawaaierig en gevaarlijk. Arbeiders kwamen van overal ter wereld, maar “onder de grond was iedereen zwart”.

Het ontginnen van steenkool vroeg om een enorme inzet van mensen, machines én energie. In feite kun je een bovengrondse steenkoolmijn zien als één grote machine, gebouwd rond twee schachttorens. Deze ‘mijnmachine’ maakte het werk in de ondergrond mogelijk en verwerkte het ontgonnen materiaal tot een zuivere brandstof: “steenkool”.

In dit infoluik blijven we op de bovengrond, “op den dag” zouden de mijnwerkers zeggen. Omdat in Beringen nagenoeg alle mijngebouwen zijn behouden, kun je hier nog authentiek zien hoe zo een mijn op de bovengrond heeft gewerkt. Lees ook hoe dit patrimonium een nieuwe toekomst heeft gekregen...

    ... van Charbonnages de Beeringen tot be-MINE.




 

Wist je dat:

Na de sluiting in 1989 duurde het tot 2000 voor er een plan kwam om de site nieuw leven te geven. De Limburgse Reconversiemaatschappij (LRM) bracht overheid en privébedrijven samen. In 2009 werd NV be-MINE opgericht, die gebouwen restaureert en de site opnieuw ontwikkelt. Er werd gezorgd voor de nodige omgevingsaanleg; na aanleg werd het deel van het openbaar domein eigendom van de stad. 

En tegenwoordig…?

Nergens anders in Limburg kunnen we de werking van een Kempense steenkoolmijn zo goed zien en beleven als in Beringen. Dit is het gevolg (en was de doelstelling) van de twee beschermingsbesluiten uit 1993 en 1994 waardoor nagenoeg de gehele koolmijn als monument beschermd werd. Naarmate de restauraties vorderden en de site meer en meer invulling kreeg, werd be-MINE een aantrekkingspool voor een breed publiek en een bijzondere vestigingslocatie voor ondernemers.

De gehele herontwikkeling van de mijnsite kreeg in 2017 internationaal erkenning: op de vastgoedbeurs in Cannes kreeg NV be-MINE de MIPIM Award in de categorie Best Urban Regeneration Projects.

De volledige invulling en verdere stedelijke ontwikkeling van de site zal nog meerdere jaren duren.

Meer info:
Projecten op de mijnsite van Beringen I be-MINE